jetinafrika.reismee.nl

Ik bin n grunneger / mimi ni mtanzania

Lieve allemaal,

Kort geleden werd ik aangesproken door een van de trouwe lezers van mijn website met de mededeling dat ze mijn verhalen zo miste, toen ze dat zei, besefte ik zelf ook hoe ik het schrijven op mijn website eigenlijk mis. Ik ben inmiddels al weer een poosje in Nederland maar heb op de een of andere reden mijn website ongemoeid gelaten, veel aan het hoofd zullen we maar zeggen.  Maar ik heb me voorgenomen nu de draad weer wat op te pakken en voor diegene die daarin geïnteresseerd zijn een verhaal te schrijven om jullie up to date te houden van hoe het nu gaat.

Lat en ik zijn, zoals jullie weten,  4 januari hier weer op Nederlandse bodem geland. Deze maand januari is voorbij gevlogen; ik ben afgestudeerd, Lat is jarig geweest en voor dat we het wisten kwam die akelige dag (30 januari) waarop Lat weer terug moest naar Tanzania. Mijn haat - liefde - verhouding met Schiphol werd die dag weer eens bevestigd..Maar goed, je moet jezelf staande houden en vooruit kijken. Omdat we graag een toekomst samen willen opbouwen zijn we vanaf dat moment druk bezig met een aanvraag te doen voor Lat zijn verblijfsvergunning: welkom in de wereld van de IND (immigratie - en naturalisatie dienst). Voordat een verblijf hier in Nederland wordt toegestaan moet er heel wat gebeuren; een inburgeringsexamen moet worden afgelegd (hij is geslaagd!), bewijsstukken van relatie moeten aangeleverd worden, bewijs van voldoende inkomen, bewijs van ongehuwd zijn, enzovoort, enzovoort.  Het is maar goed dat Lat altijd de rustheid zelve is, want ik wordt er tureluurs van.  Het toppunt was dat ik voor het verkrijgen van alle papieren nog ‘even'  weer op en neer moest naar Tanzania, maar dat vond ik eigenlijk ook niet erg, kon Lat immers weer even zien ;) Alle papieren zijn nu opgestuurd naar de IND en nu zijn we in afwachting van de goedkeuring ervan, als alles goed gaat, staat Lat eind mei weer op Schiphol en dan is hij hier voor onbepaalde tijd, eindelijk J

Ik zelf ben sinds 1 februari nu aan het werk op de spoedeisende hulp in het Delfzicht Ziekenhuis. Het is leuk, maar ik merk dat ik enorm last heb van de overgang van het werken in Tanzania, naar het werken hier. Ik mis Tanzania heel erg. Ik weet niet goed hoe ik het moet uitdrukken of waar het hem precies in zit, maar het leven hier in zijn totaalheid is erg anders. Terug in Nederland is er weer een agenda, is er toch een zekere mate van druk, dan wel stress en dat is niet noodzakelijkerwijs negatief of minder leuk, maar ik was er niet meer zo aan gewend. Het is dubbel; hier in Nederland mis ik Tanzania, in Tanzania mis ik Nederland en dan vooral mijn familie en vrienden. Toen ik uit het vliegtuig stapte op Kilimanjaro Airport afgelopen maart was het daar in een keer weer; de geur van Tanzania, de vliegjes (ja zelfs die mis ik wel eens ;), de vumbi (stof), de taal, de mensen, de eetgewoontes (halfcakes, chappati's) en vooral natuurlijk Lat ;)  Ik zie mijzelf inmiddels  niet meer als toerist; op het vliegveld moet iedereen in een rij gaan staan om zijn visum te laten controleren; een rij voor ‘tourists'  en een rij voor ‘residents' (=inwoners). Ik ben in de rij van residents gaan staan en ik heb een oudere medewerker van het vliegveld aangesproken in het Swahili (hij was stomverbaasd dat ik dat sprak) en gevraagd of hij misschien even naar mijn paspoort kon kijken zodat ik snel naar mijn vriend/man toekon. Het was een leuk gesprek en hij zei dat het heel normaal was dat ik nu snel door de controles heen kon, ‘wewe ni mtanzanian sasa' (je bent nu een Tanzaniaanse). Ik vind dat een compliment, de mensen daar beschouwen me nu (maar daar ging een gevecht aan vooraf ;) niet meer als mzungu, ik ben een van hen geworden. Soms is het ook wel moeilijk; mijn liefde voor Tanzania en tegelijkertijd  voor Nederland lijkt mij soms in twee helften te splijten, waar is nu thuis? Maar dan probeer ik het maar zo te bekijken dat ik als het ware twee plekken heb die ik ‘thuis'  kan noemen; Nederland en Tanzania.

Met het oog op de toekomst ben ik druk bezig om voor mijzelf (als dokter) ook een plan uit te stippelen en dit plan werd deze week werkelijkheid. Afgelopen week hoorde ik dat ik ben toegelaten tot de specialisatie tot tropenarts en dat ik per 1 september aan de opleiding (wat start op de Kinderafdeling in het MCL in Leeuwarden) mag beginnen! Willen we later terugkeren, heb ik in ieder geval deze specialisatie op zak. Lat start in augustus met zijn voorbereidend studiejaar voor de universiteit. Zijn diploma's werden helaas niet gelijkwaardig geschat aan Nederlandse diploma's vandaar dat zo'n voorbereidend jaar nodig is. Maar hij gaat er met frisse moed tegen aan, hij krijgt wekelijks les in Nederlands dus wie weet kan hij uiteindelijk ook meeschrijven op deze website ;) Zijn droom is om daarna ook Geneeskunde te gaan doen. Als dat lukt, zijn we hier dus nog wel even, maar goed ik denk maar zo, liever een lange weg bewandelen dan het verkeerde pad te kiezen ;)

Nou lieve mensen, dat is het wat betreft het nieuws aan het front van Lat en Jet. Ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat en ik houd jullie op de hoogte (duimen jullie mee dat we maar snel officieel bericht van de IND krijgen? ;)

Veel liefs,

Jet

Reacties

Reacties

Steph

Prachtig verhaal lieverd! :)
Kus!

Aline

Hee Jet!
Heel leuk dat je weer in de digitale pen gekropen bent :)
Je vertelt erg open over je gevoelens en jullie ideeën, mooi hoe je dat kunt beschrijven!
En toch wel stoer dat je nu gewoon in het Swahili uitleg geeft over wie je bent en wat je komt doen.
Ik zal mee duimen!
Liefs!xxx

Aly

Lieve Jet,
Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt.
Leuk zoals het gaat bij de douane en dat je als één van "ons" word opgenomen in het mooie Tanzania. Wat een voorrecht.
Natuurlijk gaan we met elkaar voor jullie duimen, dat gauw iets van de IND vernomen wordt.
Je kunt wel mooi omschrijven hoe het voelt om in 2 landen te wonen. Het lijkt me overigens wel lastig, want waar hoor je nu echt? Ja in beide landen heb je wat, maar mis je ook wat. Gelukkig maakt internet en deze website de wereld een stuk kleiner. Fijn dat je in september kunt beginnen met een tropenopleiding. Van harte proficiat.
Ik hoop de prinses gauw weer te zien in ons Delfzicht.

Lieve groet,
Aly

Lisa O

Ben zo trots op je dat jullie samen doen wat jullie willen, hoe zwaar ook het kan zijn zo nu en dan. Over een aantal jaren kijken jullie lachend terug. Ik lees elke keer met bewondering je verhalen. Ga zo door Jet, met je zelf zijn en met zo gepassioneerd te doen wat je wil doen. Dikke kus, Lisa

corrie

he ,leuk weer een verhaal
ga zo door , als je er tijd voor hebt
ik kijk er naar uit
(maar ik hoor het natuurlijk ook van je trotse pa)

liefs corrie

pieter en eppo

ep had hem vanmiddag al gelezen je verhaal, en zei de hele dag al lees hem even, jajaja, pfffff heb hem nu gelezen en tja wat kan ik schrijven, tja je weet het, arts alias schrijfster, alla jet, xxx pieter

Rianne

Hey Jet,
heerlijk om weer een verhaal van je te lezen. Jammer dat ik je vrijdag niet meer heb gesproken. Ik vond het echt super leuk dat je er was.
Hopelijk word alles zonder problemen geregeld voor lat.
En wat een fantastische plannen die jullie in het vooruitzicht hebben. Blijf er in geloven hoor!
Liefs Rianne

alie

hallo jet,
leuk verhaal, wens lat en jou heel heel veel geluk toe,

eltjo en alie

Ruben

Hoi Jet,

Wat een mooi verhaal! De IND kan tergend inefficient zijn maar je geduld zal beloond worden.

Ruben

anika

wow zeg, wat een verhaal! je kunt bijna een boek schrijven over de belevenissen die jij zo mee maakt de laatste tijd in je leven. maar wat heerlijk dat jullie zo een toekomst samen proberen op te bouwen (met alle hindernissen van dien). hopelijk lukt het om alles voor elkaar te krijgen, ik duim voor jullie!

groeten vanuit de nachtdienst op de seh ;)

Katrien

Lieve Jet, bedankt voor je mooie recht uit het hart verhaal! Blijf ons op de hoogte houden, want we kijken telkens naar je verhalen uit. Enne een dikke proficiat met je tropenartsaanstelling! Goed gedaan!
dikke zoen
Katrien, Samuel en John Peter

suus

Hey jet,
Echt leuk om weer een verhaal van je te lezen! Ik heb je veels te lang niet gesproken en gezien. Sorry vanaf deze kant!!! Mocht je nog een keer zin hebben om af te spreken moet je het laten weten. Ik snap dat je nu met je drukke baan en Lat je weinig tijd hebt. Ik zou het in elk geval heel erg leuk vinden om je weer eens te spreken!!

dikke kus suus

anita

al t goude komt langzoam ;-)!! t goat zekers loaken. dikke smok uut san francisco..

boukje

wat een mooie verhalen Jet, ook ontroerend!!! ik herken wel een aantal gevoelens. Maar je doet het super allemaal. Uit je hart geschreven, zet em op!!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!