jetinafrika.reismee.nl

Jamaica en de Masai

Vandaag is het precies drie weken geleden alweer dat wij uit Nederland vertrokken zijn. Volledig gewend aan het leven hier zijn we nog bij lange na niet, maar wat in onze ogen eerst heel erg vreemd was, zoals het laten lopen van de urine en ontlasting, begint nu ‘gewoon' te worden. Zelf gaan we gelukkig nog wel steeds naar het toilet ;)

Maaike en ik kwamen het afgelopen weekend op het idee om de Tanzanianen hier (in dit geval de clinical officers) kennis te laten maken met echte Hollandse spelletjes.De hilariteit die ontstond bij de uitleg over het spel ‘snoephappen' was al groot, maar bereikte zijn maximum bij de uitvoering ervan. Enkelen durfden niet hun hoofd in het water te steken uit vrees dat ze nooit weer ‘boven' zouden komen. Zo ook Joseph. Joseph is een Masai - krijger in opleiding tot advocaat. Bij het horen van het woord ‘krijger'moet ik zelf altijd denken aan een tot de tanden toe bewapend figuur met vaak (zoals je ze hier in ieder geval ziet) een spaarzaam lendendoekje om de middel om het zaakje te bedekken. Dit beeld valt volledig in het water bij het zien van Joseph. Met zijn hoge schaterlachje, keurig gepoetste schoenen en een net pak vreest hij zelfs een bakje met water waaruit hij een snoepje moet happen. Hoewel er een taboe op rust, denk ik dat hij de eerste Masai - homo is die ik hier heb gezien.

Naast het snoephappen hebben we nog overwogen om ‘ezeltje prik' te spelen, echter niet zoals wij het thuis gewend zijn, maar op echte ezels, deze zijn hier namelijk in overvloede.Omdat dit ons toch wel wat ver ging, besloten we om met de hele club te gaan badmintonnen. Midden tussen tig geiten en tal van Masai als toeschouwers, hebben we ons uitgeleefd met onze rackets en shuttle.

's Avonds zijn Maaike en ik ‘uit eten' geweest met twee Masai - studenten die ook in Wasso verblijven. In plaats van dat we rijst in het ziekenhuis aten, kregen we dit nu voorgeschoteld in wat een restaurant had moeten heten. Ach, het gaat om het idee ;)

De terugweg leidde ons door een erg donker bos met alleen de sterren en maan als verlichting.Halverwege diende er een beekje gepasseerd te worden. Ik, toch altijd al een matige score op de grove motorische ontwikkeling, miste de steen waarop ik moest stappen en belandde met (gelukkig!) een voet in een vieze donkere drab..De Masai - student stond er vervolgens op dat hij mij de hele weg naar huis toe zou dragen. Hoewel erg lief bedoeld, heb ik hem gezegd dat hij niet goed bij zijn hoofd was en dat ik echt nog wel kon lopen. Dat moet je de Masai - mannen in ieder geval nageven, ze zijn erg hoffelijk, kunnen de Nederlandse mannen nog wat van leren ;)

Het weekend is kabbelend over gegleden in alweer een nieuwe week en Maaike en ik hebben besloten samen met Franco, de slager, mee te lopen. Onder het motto van ‘twee verstaan altijd meer dan één' hadden we de hoop meer te kunnen verstaan van zijn sputterend gemompel. Dit valt echter tegen. Het merendeel van de tijd kijken we elkaar met grote ogen aan omdat we echt niet weten wat hij zegt. Gedurende een OK kan dit best vervelend zijn. Eerder deze week moest ik hem assisteren bij een liesbreuk. Doordat hij een mondkapje droeg, verstond ik hem nog slechter dan anders. Telkens moest ik vragen, ‘sorry, what did you say?'Schijnbaar geïrriteerd, kreeg ik gedurende deze operatie meerdere keren een tik over mijn handen. We zijn gelukkig niet de enige die problemen met zijn taalgebruik hebben, iedereen die hem kent, zegt hem nauwelijks te kunnen verstaan.

Deze week heb ik daarnaast zelf voor het eerst kennis gemaakt met de OPD, een soort van polikliniek waar patiënten met allerlei soort problemen de revue passeren. Gisteren was er tevens een Masai - markt in het dorp. Nu zul je denken, wat heeft dat er mee te maken, nou een heleboel.Vele van de Masai combineren namelijk hun komst naar de markt met een bezoek aan het ziekenhuis, als ze toch in de buurt zijn, kunnen ze immers net zo goed even langs gaan ;)Het is werkelijk ongelofelijk hoeveel mensen er op de OPD verschenen. Daar stonden ze dan met z'n allen, te dringen voor de deur tot ze binnen mochten komen. Zijn ze binnen, komt vaak de buurvrouw, moeder, zus of broer er ook even bij zitten. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd! De patiënten hebben vaak de verwachting dat ze iets voorgeschreven krijgen, wat er ook aan de hand is, bijna iedereen krijgt daarom Paracetamol en vaak een anti - malaria middel.

Zojuist hebben we net weer een middag OPD afgesloten en beide zijn we er nu aan toe om eventjes met de voetjes omhoog te gaan. Voordat we dat echter gaan doen, moet ik nog even een aantal woorden aan mijn metgezellin hier wijden. Maaike, ze wordt hier ook wel Jamaica genoemd ;), heeft namelijk de laatste tijd erg veel pech.. Inmiddels is het dusdanig dat we er maar om lachen. En oh, wat hebben we de afgelopen week gelachen. Het arme kind zit namelijk onder de luizen en eet nu ladingen knoflook om de kleine ettertjes te verjagen. Vooral 's ochtends verspreidt ze daardoor een heerlijke geur ;) Mijn lachspieren werden deze week extra gestimuleerd toen Jamaica een schaamhaar in haar kopje met thee aantrof, alsof dat nog niet genoeg was, bleek het brood was ze at ook verschimmeld te zijn. Het was zoveel domme pech bij elkaar dat we het uitproesten van het lachen ;) Wat echter wel heel vervelend is, is dat haar telefoon tijdens het snoephappen in het water is belandt en niet meer werkt, nu vandaag haar computer ineens ook alle toegang tot het internet verhinderd, is de ramp wel compleet. Máár, we gaan op zoek naar een nieuwe telefoon en er is hier een handige Masai - computer man (ja, je verwacht het niet) waar wij onze hoop op hebben gevestigd om de computer te fixen. Er dus hoop!

Verder vertrekken we morgen samen met de priester in opleiding (dus niet de slager) naar een plaatsje genaamd Malambo, ongeveer twee uur verder op. Aldaar zullen we de komende nachten verblijven in een echte boma. Hoewel niet bevorderlijk voor onze luizen is het wel een ervaring die we, hopelijk, nooit weer zullen vergeten.Internet is daar echter niet aanwezig, dus na het weekend vertel ik jullie hoe onze overnachting tussen de geiten en de Masai was, hoop dat verder alles goed met jullie is.

Tot dan!

Liefs,

Jet   

Oh, en trouwens een kip heeft inderdaad twee poten, haha ;)

Reacties

Reacties

10eke

Hey Jet

Wederom weer een geweldig/heerlijk verhaal en wat ben ik op dit moment blij dat ik in plaatjes denk ik zie het allemaal heel levendig voor me tja en daarmee is het gemis op het werk wel groot natuurlijk want je verhalen lezen is natuurlijk leuk maar je verhalen horen vertellen is nog veel leuker :-)
have fun enneuh laat je niet door die slager op de kop zitten
xx 10eke

Damian

Haha, heerlijk om te lezen.

We zijn in gedachte immer bij je!

wilma en ludy

iedere dag weer nieuwe gekke en dolle belevenissen/ervaringen. er zullen er nog vele volgen. we kijken uit naar je volgende story. wordt weer lachen. hier zonder jeuk gelukkig.
een goede tijd nog en tot lees ze

wilma en ludy

Robert

Hoi Henriette, Dat lijkt me een prachtig avontuur naar zo'n afgelegen dorp. Vergeet vooral je camera niet. (en de batterijen max. geladen). Paar flessen water en ach dat weet je inmmiddels wel......
Inderdaad bijzonder, dat de veehoedende krijgers ineens verstand van computers hebben.....

Annelieke

Haha, het klinkt alsof je het heel erg naar je zin hebt! Fijn! Heel leuk geschreven :D

xxx

pieter

haahha jet weer super geschreven en blij dat je begeint te wennen. skype is hier in dit huis waardeloos. heb je geen msn, baal er enorm van, maar ja. onze vakantie zit er bijna op, heerlijk met het bootje weg geweest, gisteren even een dagje amsterdam en vandaag naar een grote tuin centrum geweest, en maandag gaan we weer met friisse moed aan de slag. oja heb ook weeer een onsteking hahahah dit keer in mijn schouder en nek. ik dacht als jet een poos op vakantie is gaat het vast wel beter met mij, maar nee dus. maar heb de aphoteek en de dokter weer lekker gespekt en met mij gaat het ook weer de goede kant op, dus daar zijn ook homo s. veel plezier daar nog en we hebben gauw weer contact hoop ik, dikke kus van mij en natuurlijk van ep

bertha

ha lieve jet, wat maken jullie vanalles mee zeg.hopen dat maike nu wel meer geluk heeft.we zijn blij voor je dat het na je zin gaat,heel veel plezier in malambo,we zien uit na je volgende verhaal ,we genieten ervan veeeeeel liefs van ons .

Trijn.

Ha die Jet, wat zijn die verhalen die jij schrijft,
prachtig om te lezen, geweldig.
Jij beleeft er heel wat, geniet er van Jet, al moet je ook wel werken. Veel liefs, Trijn.

corrie

he jet
leuk verhaal
maar van die luizen kreeg ik hier zelfs jeuk
ik hoop dat je dat ongedierte daar laat
anders mag je bij thuiskomst wel even in ons schapen-was-bad. ha hah

groeten van ons allemaallllllllllllll................

Lisa

Is t alweer 3 weken Jet? Wow wat vliegt de tijd! Je verhalen zijn altijd een enorm plezier om te lezen! Heerlijk! Dikke kus Lies

anita

groetjes ook aan Maaike, laterz, xx

Greetje

Weer genoten van je verhaal.
Wat een belevenissen.
Ik kijk nu al uit naar je volgende story.

Groet uit Delfzijl

Stef

Jemig! Zit je daar nog maar 3 weken?? Heb echt het gevoel alsof je al veeeeeeeeeeel langer weg bent! Hallucineer af en toe dat ik toch zie lopen in het ziekenhuis :P
Echt leuk om je verhalen te lezen snoes! Zou je carriere binnen de geneeskunde maar combineren met het schrijven van een boek ;)
Zet hem op daar he! Uitkijken voor luizen, drab en masaikrijgers die je proberen te versieren ;) Groetjes aan Maaike!
Liefs Stef!

Dia

Hallo jet

We volgen je verhalen op de voet niet elke dag maar wel vaak. We liggen soms wel eens in een deuk om jou belevenissen daar! Van die luizen begin je zelf ook al te krabben. Wij hebben deze week 8 kalfjes gevangen. één kalf is zo groot die lijkt al wel een maand oud. De vaars heeft de hele dag voor pampes gelegen. De volgende dag was het weer prima met de vaars, en met het kalf(je) gaat het ook goed! Het is hier vanaf dinsdag snert weer. veel regen en een harde wind. Ik heb een tafel blad gebeitst en de poten wit/cream geverft het resultaat mag er wezen, ook al zeg ik het zelf. nu ben ik met een computerkastje bezig. die ben ik oud grijsblauw aan het verfen. Hanna en Jasper gaan weer naar school. Sanne (hond) ligt op haar kussen een bot te kluifen smul smul. wij hebben sinds vorige week zaterdag ook acht kippen en een haan. net als jullie daar. maar wij hebben er meer. ze leggen nog niet zo geweldig maar dat komt wel. ze moeten eerst ook even wennen. ik stop eerst weer tot de volgende schrijfs.

doei doei groetjes uit sauwerd

oma

lieve jet ,via klaas en bertha de groeten en een dikke kus van oma.

Jannie

Hallo Jet
Wat een verhalen zal je straks hebben ,Ik denk dat je dat niet vergeet ,wat je daar hebt meegemaakt.Indrukwekende verhalen om te lezen.De zon schijnt weer het weer word weer beter.we volgen je verhalen. groeten Jannie

Hilda (tante v. Maaike)

Jet, ook wij genieten van jouw verhalen. Maaike heeft
dan wel pech (telef. en comp.), maar volhouden dat zullen jullie beide! Fijn om te lezen, dat jouw
"schrijvers"ook met Maaike meeleven. Nog even en
jullie hebben de helft er al weer opzitten.
Groetjes allebei uit Neede, Hilda.

tante dina.

dag laiverd, wat kun jij mooie verhalen schrijven .ik geniet er iedere keer weer van,en ook de foto''s zijn mooi. wat maak je wat mee, een hele belvenis. wat zul je veel verhalen hebben als je weer terug bent.heb geprobeerd om je te mailen,maar lukte niet. wees voorzichtig jet, lieve groetjes tante dina.

pieter

he jet waar zit je toch zo druk in je souveniers winkeltje. ben benieuwd hoe je weekend was? hier alles goed, morgen heerlijk dagje vrij. zaterdag 31 oktober moet je even vrij houden dan gaan we weer met zijn allen op de rommelmarkt staan, dus als je daar nog sieraden overhebt meenemen he, ben al weer gewend aan het werk, is wel weer gezellig. morgen hopelijk nog even bootje varen , als het goed weer is. groeten en dikke kus pieter

ina

lhe jet zo te zien heb je het wel naar je zin daar, wat ken jij verhalen schrijven zeg, geweldig sorry dat ik niet eerder van me heb laten horen maar ik zal het inhalen hoor om vaker een krabbeltje te doen
groeten en een knuffel ina

Jan Apol.

Hee Topper..
Ik lees de verhalen die je ons voorschoteld in een ruk uit,en dat komt omdat je het mooi kan verwoorden!
Merk uit je verhalen dat je je daar al goed hebt aan gepast.En al een mooi bruin kleurtje?
Nog geen last gehad van een GROTE neger?(grapje..)
Hee maak der nog een mooie tijd van,en we wachten met spanning op je volgende verhaal...
Groetjes;Jan.

Hanneke van Doesburg

Dag Jet, werk jij on het Delfzichtziekenhuis in Delfzijl, heet nu anders? Mag ik opnieuw met je kennis maken?

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!